En dan?

 Anderhalve maand ben ik al weer thuis. De ziekenhuisopname is zonder complicaties verlopen en ik mocht na 2,5 week vertrekken. Inmiddels kan ik fietsen en autorijden, ben ik- bijna- hele dagen op. Heb een verwijzing gevraagd voor oncologische revalidatie, ook in de hoop dat de pijn in de rug en ribben een kwestie van verslapte spieren zal blijken te zijn. En dan?

Zes maanden tot een jaar staat voor het herstel. Ik voel me elke week beter maar ben ook op zoek naar de balans tussen actief zijn en rust nemen, tussen mensen zien, ergens naar toe gaan en voorzichtig zijn. Vanmorgen heb ik een uitnodiging voor de opera de Vliegende Hollander afgeslagen. Nu het zo goed met me gaat vind ik dat nog teveel risico. Dan maar kleine dingen zoals een goed boek, op theevisite, Ellie en Janneke zien, bijkletsen met vrienden, per app, facetime of live. Dianne en Jeanine die onverwacht op bezoek komen, Mieke zorgt voor de thee en draagt bij aan de gezelligheid. Morgen is Henk weer vrij en komen mijn moeder en haar vriend. Als het kan gaan we in september nog even naar een van de Waddeneilanden. Ik ben rijk.

Henk gaat eind december met pensioen. We hebben altijd onze eigen bezigheden gehad, werk, functies, hobby's. Wat ga ik weer oppakken? Wat vind ik het leukste om te doen? Ik wil mezelf de tijd gunnen om goed te herstellen maar de vraag zit achter in mijn hoofd. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Tot hier en verder

Grensgebied?