Ruimte
En ineens is er weer ruimte. Om te denken, voelen en doen. 3/4 Van de kuur achter de rug, het meest bepalende en zwaarste deel komt nog maar nu even rust tot 28 juni. Het mooie weer komt er eindelijk aan en we denken na over de mogelijkheid van een kleine vakantie of uitstapjes. Zoveel om dankbaar voor te zijn. Ik kan weer gewoon traplopen, nadenken over eten, lezen, handwerken en andere leuke dingen. Het terrasje met Mieke staat gepland, gebeld met Renee en Chris. De komende weken wil ik veel in beweging, naar buiten en goed eten. Ik zal vanaf eind juni nog flink moeten doorbijten maar het einde is in zicht! In het UMC trof ik deze week een lotgenote die zich absoluut niet druk ging maken om wat nog op haar af zou komen. Omdat ze daar dan nu al ongelukkig van zou worden. Ik begrijp het maar alles zit toch al in mijn achterhoofd. Dat wordt een oefening in loslaten dus. Geen betere training voor mindfulness en overgave dan een chronische ziekte.